Ολυμπιακή – ώρα μηδέν

Η Ολυμπιακή Αεροπορία, ο εθνικός μας αερομεταφορέας βρίσκεται ένα βήμα πριν το χείλος του γκρεμού – κι αυτό δε συμβαίνει μόνο τώρα αλλά τα συνεχόμενα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά, οργανωτικά και διοικητικά προβλήματα. Η αλήθεια είναι ότι αν η Ολυμπιακή κλείσει, θα υπάρξουν πολύ σημαντικά προβλήματα στον τουριστικό τομέα. Ακριτικές περιοχές αλλά και νησιά όπου η Ολυμπιακή ήταν μονοπωλιακά ο αποκλειστικός μεταφορέας, θα πληγούν ανεπανόρθωτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κεφαλλονιά όπου ο μοναδικός τρόπος για να μεταβείς εκεί από την Αθήνα, είναι αεροπορικώς καθώς δεν υπάρχουν πλοία που να εκτελούν το αντίστοιχο δρομολόγιο από τον Πειραιά, παρά μόνο από την Πάτρα ή την Κυλλήνη.

Το κακό στην Ο.Α. άρχισε να συμβαίνει από το 1975 όταν ο ιδρυτής της Αριστοτέλης Ωνάσης πούλησε την εταιρεία στο ελληνικό δημόσιο. Είναι γνωστό πως ότι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, ανήκει στο δημόσιο δεν πάει μπροστά. Μάλλον πάει αρκετά παραπίσω αν λάβουμε υπ’ όψη στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι το 1986, μόλις δέκα χρόνια μετά την κρατικοποίησή της το έλλειμμα της Ο.Α. εκτοξεύτηκε στα ύψη ενώ παράλληλα η επιβατική κίνηση της μειώθηκε κατακόρυφα. Είναι δε αξιοσημείωτο πως από την κρατικοποίηση του Ομίλου της Ολυμπιακής, δεν έχουν ανακοινωθεί ποτέ κέρδη, παρά μόνο αυξανόμενες ζημιές. Κέρδη ανακοινώθηκαν μόνο μία χρονιά, το 1996 (el.Wikipedia.org). Και πώς άλλωστε να εμφανίσει κέρδη η Ο.Α. όταν έχει φτάσει να απασχολεί 8000 άτομα ενώ οι πραγματικές ανάγκες είναι μόλις για 1500 εργαζομένους?

Θα αναρωτηθεί λοιπόν κάποιος γιατί προσέλαβε τόσα άτομα η Ολυμπιακή? Και γιατί έδινε τόσο υψηλούς μισθούς τη δεκαετία του ‘80 και ’90 στους υπαλλήλους της? Και γιατί δεν υπήρχε ένας εσωτερικός ή εξωτερικός ελεγκτικός μηχανισμός που να φροντίζει την αμερόληπτη διεξαγωγή των προμηθειών και άλλων διαδικασιών?
Οι απαντήσεις κυρίες & κύριοι είναι πολύ απλές: ζούμε στη χώρα της μίζας, του βύσματος και της ασυδοσίας. Αφού κάθε διορισμός στην Ο.Α., ειδικά επί εποχή Α. Παπανδρέου, μεταφραζόταν ως ψήφος ενώ παράλληλα κι ο κάθε πικραμένος υπάλληλος έβγαλε το κατιτίς του από τις μίζες των προμηθειών.

Αναγγέλλουν λοιπόν απεργίες οι εργαζόμενοι της Ο.Α. εν όψει του ενδεχόμενου κλεισίματος της. Και ερωτώ λοιπόν: αφού οι περισσότεροι μόνιμοι «βολεύτηκαν» επί εποχή ΠΑΣΟΚ, όπου κάθε ρουσφέτι γινόταν αποδεκτό και η αναξιοκρατία ήταν στο μεγαλείο της, γιατί έτσι για χάρη της Ολυμπιακής αλλά πάνω απ’ όλα δική τους, δε δέχονται μία μικρή μείωση στο μισθό τους για να μπορέσουν να μείνουν? Γιατί επιτέλους να μην απολυθούν οι πλεονάζοντες άχρηστοι εφόσον δεν προσφέρουν τίποτα εποικοδομητικό? Και είναι πολλοί αυτοί που δε δουλεύουνε και χασομεράνε στην Ολυμπιακή. Θα μου πείτε δεν είναι κρίμα μετά από τόσα χρόνια να χάσουν οι άνθρωποι τη δουλειά τους? Και θα αντερωτήσω, δεν είναι κρίμα για τόσα νέα παιδιά να μένουν άνεργα και να τα συντηρούν οι γονείς τους? Τουλάχιστον οι πρώτοι είχαν «λαμβάνειν» επί τουλάχιστον 20-25 χρόνια, γιατί να μη λάβουν και οι δεύτεροι τώρα? Που σίγουρα αρκετοί από τους νέους σήμερα έχουν περισσότερα προσόντα από τους παλιούς όπως πτυχία και ξένες γλώσσες. Ας υπάρξει επιτέλους ένα αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης των υποψηφίων και ας σταματήσει κάθε βυσματοδιανομή!!

Πάντως έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα στην Ελλάδα, ένα είναι σίγουρο. Ότι οι μεν θα συνεχίσουν να συντηρούν τους δε, ή οι γονείς θα συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι τα 35 τους ή τα παιδιά θα συντηρούν τους γονείς τους εις αεί. Άλλη λύση, δεν φαίνεται στον ορίζοντα!