Eurovision 2008

Ανακοινώθηκαν και επίσημα τα ονόματα των υποψηφίων για την Eurovision 2008 που θα διεξαχθεί στις 24 Μαΐου 2008, στο Βελιγράδι. Υποψήφιοι για να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στον 53ο διαγωνισμό τραγουδιού είναι ο Κώστας Μαρτάκης, η Καλομοίρα και η Χρύσπα που θα παρουσιάσουν τα τραγούδια τους στο ελληνικό κοινό στις αρχές Φεβρουαρίου. Η τελική επιλογή του τραγουδιού και συνεπώς του «καλλιτέχνη» θα γίνει σε ένα «φαντασμαγορικό» σόου στο τέλος του ίδιου μήνα.
Ας πούμε λοιπόν λίγα πράγματα για τους μεγάλους καλλιτέχνες που θα δώσουν σίγουρα τον καλύτερο τους εαυτό τη μεγάλη βραδιά του τελικού.

Κώστας Μαρτάκης

Tο όνομα του 23χρονου ανερχόμενου pop star ακουγόταν έντονα πολύ καιρό τώρα. Έγινε γνωστός μέσα από το μουσικό reality “Dream Show” , όπου ξεχώρισε αμέσως για τη φωνή του, το ταλέντο του και την εμφάνιση του. Περισσότερο όμως ξεχώρισε στην καρδιά του Ηλία Ψινάκη, ο οποίος δε σταμάτησε να δείχνει τον θαυμασμό του και τον έρωτα του για το νεαρό «Άδωνη». Μόλις βγήκε από το παιχνίδι, έγινε ο προστατευόμενος του Ψινάκη ο οποίος ανέλαβε ρόλο καλλιτεχνικού manager. Ελικόπτερα, λιμουζίνες και σωματοφύλακες επιστρατεύθηκαν για να αναδείξουν τον wanna-be Ρουβά σε μεγάλο pop star.

Καλομοίρα

H Χαζομοίρα (Σαράντη) έγινε γνωστή μέσα από το μουσικό reality παιχνίδι “Fame Story”. Και αυτή ξεχώρισε αμέσως για την τσαχπινιά της, το τεμπεραμέντο της, τη χαζομάρα της και τα νιαουρίσματα της. Μαθαίνει ακόμα ελληνικά καθώς μεγάλωσε και γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη όπου ως γνήσια Ελληνοαμερικάνα οι μόνες λέξεις που ήξερε ήταν «καλημέρα» και «καληνύχτα». Έγινε πάμπλουτη αφού αναδείχθηκε νικήτρια του προαναφερόμενου τηλεοπτικού παιχνιδιού, έγινε παρουσιάστρια – μαϊντανός στο σόου «Πιο πολύ την Κυριακή» με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, παρουσιάστρια – γλάστρα στον Πρωινό Καφέ, τραγουδίστρια περί οπής σε νυχτερινά μαγαζιά και μεγαλοπρωταγωνίστρια σε διαφημίσεις. Η σφοδρή της επιθυμία να συμμετάσχει στην Eurovision μήπως γίνει διεθνής σταρ,μπορεί να γίνει σύντομα πραγματικότητα.

Χρύσπα

Tο όνομα της προέρχεται μάλλον από το «Χρυσοπαγώνα» το οποίο για προφανείς καλλιτεχνικούς λόγους έγινε Χρύσπα. Αποτελεί outsider αφού κανείς δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσε να εκπροσωπηθεί η χώρα μας σε διαγωνισμό τραγουδιού με μπουζουκοάσμα. Αυτοί που προτείνανε τη Χρυσοπαγώνα σίγουρα είναι σκυλάδες που θέλουν να δώσουν ελληνική λαϊκή χροιά σε έναν διεθνή αχταρμά-διαγωνισμό τραγουδιού. Σημειωτέων: η λαϊκή αοιδός υποστηρίζεται από την έτερη λαϊκή αοιδό Πέγκυ Ζήνα η οποία έχει εντυπωσιαστεί που την είδε να ερμηνεύει ζωντανά dance κομμάτια.

Διαβάσατε, θα ακούσετε οσονούπω και τα τραγούδια και θα αποφασίσετε. Σε όποιον επιλεγεί για να εκπροσωπήσει τη χώρα μας, εμείς του ευχόμαστε Καλή Επιτυχία!

Διασκέδαση στο El Pecado – I.Q. ραδικιού

Είναι αλήθεια ότι τις καθημερινές δεν πολυβγαίνω, μάλλον δε βγαίνω καθόλου. Αν και σίγουρα το προτιμώ από τις συνωστισμένες Παρασκευές και τα ακόμα πιο συνωστισμένα Σάββατα, είναι αυτό το πρωινό ξύπνημα που δε σε «αφήνει» να βγεις έξω καθημερινή ούτε για ένα «γρήγορο ποτό», έτσι για να ξεσκάσεις λιγάκι βρε παιδί μου!
Παρ’ όλα αυτά την προηγούμενη Τρίτη αποφασίσαμε να πάμε στο El Pecado. Και γιατί Τριτιάτικα φάγαμε αυτήν την πετριά, θα αναρωτηθεί κάποιος, αλλά βλέπετε μόνο κάθε Τρίτη εμφανίζονται οι αδερφές Μαγγίρα και δίνουν το μοναδικό, αξέχαστο δικό τους σόου, κάτι σαν stand-up comedy να φανταστείτε.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ποτέ δεν υπήρξα οπαδός του stand-up comedy, το θεωρούσα λίγο άνοστο. Είχα δει και κάποια αντίστοιχα στην τηλεόραση και μου είχαν φανεί τελείως μπλιάχ! Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το Αλ–Τσαντήρι News του Λάκη Λαζόπουλου. Ευφυές, προσεγμένο και με θεματολογία που ανανεώνεται συχνά σύμφωνα με την επικαιρότητα πάντα, σατιρίζει, αφυπνίζει και προσφέρει άφθονες στιγμές γέλιου και διασκέδασης. Κάθε Τρίτη είναι προαποφασισμένο ότι θα μείνω στο σπίτι για να δω την εν λόγω εκπομπή μαζί με την τον φίλο μου ή την αδερφή μου καθώς κι αυτοί είναι πολύ φαν! Δεν είναι τυχαία τα εξηντάρια που χτυπάει στην AGB ο Λάκης, κάτι καλό θα υπάρχει πίσω απ’ όλα αυτά!

Με γνώμονα λοιπόν το σόου του Λάκη και τον άκρως διασκεδαστικό ρόλο της εξωπραγματικής Ελεωνόρας, που παίζει η Ματθίλδη Μαγγίρα στην Μαρία την άσχημη, αποφάσισα να πάω για να απολαύσω κι εγώ μία ωραία βραδιά γέλιου. (Για όσους αναρωτιούνται αν βλέπω την άσχημη Μαρία, μην ανησυχείτε, δεν παρακολουθώ χαζοσειρές απλά έχει τύχει να τη δω μερικές φορές, έτσι για να ξέρω τι συμβαίνει στα τηλεοπτικά δρώμενα και να μη με πιάνουν «αδιάβαστη»). Όσο για την Μπέτυ, μου φαινόταν άκρως σαχλή αλλά η έτερη αδερφή το έσωζε λίγο το θέμα!

Όταν λοιπόν φτάσαμε στο El Pecado είχε πολύ κόσμο, καθιστούς, όρθιους, κρεμασμένους απ’ τα κάγκελα που είχαν έρθει όλοι για τον ίδιο σκοπό: να περάσουν μία αξέχαστη βραδιά, που αξέχαστη ήτανε αλλά για διαφορετικούς λόγους για τον καθένα.
Να αρχίσω από το φαγητό που ενώ ήταν ομολογουμένως πολύ καλό, άργησαν πάρα πολύ να μας το φέρουνε, με αποτέλεσμα να αρχίσουμε να τρώμε μετά τις 23.00 τα ορεκτικά και κατά τις 24.00 το κυρίως πιάτο! Για μαγαζί το οποίο χρεώνει 60.00 € το άτομο, χωρίς κρασί αναψυκτικά και νερό, το να τρώμε το κύριο πιάτο δύο ώρες μετά την ώρα προσέλευσης μας που ήταν στις 22.00, είναι απαράδεκτο! Εε, τόση καθυστέρηση, δεν τη δέχομαι. Να μην πω για το γλυκό που φάγαμε κατά τη 01.30 και ήταν απλώς ανεκτό. Συγκεκριμένα, έφεραν δύο προφιτερόλ με χλιαρή κρέμα σοκολάτας και μία πανακότα μπαγιάτικη…!
Να μην πω που μας ζήτησαν να πληρώσουμε για έξι άτομα ενώ ήμασταν πέντε! Το τραπέζι λέει χωρούσε έξι άτομα, παρ’ όλο που εμείς είχαμε κλείσει για πέντε!!

Αλλά μην μακρηγορώ για το φαγητό, το Μαγγίρα-σόου ήταν «όλα τα λεφτά»! Οι δυο αδερφές ξεκίνησαν με τραγούδια από παρισινά καμπαρέ και αντίστοιχο χορό. Πολύ καλό και διαφορετικό για τα ελληνικά δεδομένα. Μόλις τέλειωσαν όμως τα τραγούδια, μετά από δέκα λεπτά περίπου, άρχισαν τα όργανα! Μαζί με έναν κλώνο του Οικονομόπουλου (από το Dream Show), άρχισαν να λένε κάθε είδους βλακεία και παπαρολογία για να γελάσουμε! Αυτά που έλεγαν δεν είχαν καμία συνοχή ήταν κάτι μεταξύ κουτσομπολιού κατινών και παραλήρημα βλήτων!! Με αποκριάτικες κακόγουστες στολές και περούκες να εναλλάσσονται! Κάθε στολή-περούκα και μαγγιροαρλούμπα!! Κάθε τσιριχτό και μεγαλοκοτσάνα!! Οι μισοί από κάτω να γελάνε, οι άλλοι μισοί να κουνάνε αποδοκιμαστικά το κεφάλι τους! Κι οι άντρες της παρέας να παραγγέλνουν το ένα ουίσκι μετά το άλλο για να αντέξουν την μαγγιροβλακεία!! Φοβερή διασκέδαση στο El Pecado, σας λέω! Αφήστε που μου λύθηκε η απορία με το τί θα μπορούσε να διασκεδάζει όλη η Je-t’aime-o-παρέα, ξέρετε Κατέλης, Vas-Παρασκευάς , Το-θέλω-πολύ κλπ.!!
Το κερασάκι στην τούρτα είναι όταν τέλειωσαν οι αδερφές-αρλούμπες και συνέχισε το πρόγραμμα ο κλώνος Οικονομόπουλος με λαϊκά άσματα αφού πρώτα είχαν γεμίσει οι σερβιτόροι τα τραπέζια με γαρύφαλλα μετατρέποντας το άλλοτε συμπαθητικό El Pecado σε μπουζουκλερί!!

Τελικά το σόου των αδερφών Μαγγίρα είναι το άλλοθι εκείνων που δε διασκεδάζουν δήθεν με την ΤV-παρέα της Πάνια αλλά ψάχνουν κάτι πιο «εκλεπτυσμένο» στη βραδινή τους διασκέδαση! Συνωστίζονται όλοι αυτοί οι ψευτοεκλεπτυσμένοι του καλού κόσμου σαν τα ραδίκια και χαίρονται μέσα στην ηλιθιότητα τους!! Καλή διασκέδαση λοιπόν στους IQ-ραδίκια!!

Ολυμπιακή – ώρα μηδέν

Η Ολυμπιακή Αεροπορία, ο εθνικός μας αερομεταφορέας βρίσκεται ένα βήμα πριν το χείλος του γκρεμού – κι αυτό δε συμβαίνει μόνο τώρα αλλά τα συνεχόμενα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά, οργανωτικά και διοικητικά προβλήματα. Η αλήθεια είναι ότι αν η Ολυμπιακή κλείσει, θα υπάρξουν πολύ σημαντικά προβλήματα στον τουριστικό τομέα. Ακριτικές περιοχές αλλά και νησιά όπου η Ολυμπιακή ήταν μονοπωλιακά ο αποκλειστικός μεταφορέας, θα πληγούν ανεπανόρθωτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κεφαλλονιά όπου ο μοναδικός τρόπος για να μεταβείς εκεί από την Αθήνα, είναι αεροπορικώς καθώς δεν υπάρχουν πλοία που να εκτελούν το αντίστοιχο δρομολόγιο από τον Πειραιά, παρά μόνο από την Πάτρα ή την Κυλλήνη.

Το κακό στην Ο.Α. άρχισε να συμβαίνει από το 1975 όταν ο ιδρυτής της Αριστοτέλης Ωνάσης πούλησε την εταιρεία στο ελληνικό δημόσιο. Είναι γνωστό πως ότι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, ανήκει στο δημόσιο δεν πάει μπροστά. Μάλλον πάει αρκετά παραπίσω αν λάβουμε υπ’ όψη στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι το 1986, μόλις δέκα χρόνια μετά την κρατικοποίησή της το έλλειμμα της Ο.Α. εκτοξεύτηκε στα ύψη ενώ παράλληλα η επιβατική κίνηση της μειώθηκε κατακόρυφα. Είναι δε αξιοσημείωτο πως από την κρατικοποίηση του Ομίλου της Ολυμπιακής, δεν έχουν ανακοινωθεί ποτέ κέρδη, παρά μόνο αυξανόμενες ζημιές. Κέρδη ανακοινώθηκαν μόνο μία χρονιά, το 1996 (el.Wikipedia.org). Και πώς άλλωστε να εμφανίσει κέρδη η Ο.Α. όταν έχει φτάσει να απασχολεί 8000 άτομα ενώ οι πραγματικές ανάγκες είναι μόλις για 1500 εργαζομένους?

Θα αναρωτηθεί λοιπόν κάποιος γιατί προσέλαβε τόσα άτομα η Ολυμπιακή? Και γιατί έδινε τόσο υψηλούς μισθούς τη δεκαετία του ‘80 και ’90 στους υπαλλήλους της? Και γιατί δεν υπήρχε ένας εσωτερικός ή εξωτερικός ελεγκτικός μηχανισμός που να φροντίζει την αμερόληπτη διεξαγωγή των προμηθειών και άλλων διαδικασιών?
Οι απαντήσεις κυρίες & κύριοι είναι πολύ απλές: ζούμε στη χώρα της μίζας, του βύσματος και της ασυδοσίας. Αφού κάθε διορισμός στην Ο.Α., ειδικά επί εποχή Α. Παπανδρέου, μεταφραζόταν ως ψήφος ενώ παράλληλα κι ο κάθε πικραμένος υπάλληλος έβγαλε το κατιτίς του από τις μίζες των προμηθειών.

Αναγγέλλουν λοιπόν απεργίες οι εργαζόμενοι της Ο.Α. εν όψει του ενδεχόμενου κλεισίματος της. Και ερωτώ λοιπόν: αφού οι περισσότεροι μόνιμοι «βολεύτηκαν» επί εποχή ΠΑΣΟΚ, όπου κάθε ρουσφέτι γινόταν αποδεκτό και η αναξιοκρατία ήταν στο μεγαλείο της, γιατί έτσι για χάρη της Ολυμπιακής αλλά πάνω απ’ όλα δική τους, δε δέχονται μία μικρή μείωση στο μισθό τους για να μπορέσουν να μείνουν? Γιατί επιτέλους να μην απολυθούν οι πλεονάζοντες άχρηστοι εφόσον δεν προσφέρουν τίποτα εποικοδομητικό? Και είναι πολλοί αυτοί που δε δουλεύουνε και χασομεράνε στην Ολυμπιακή. Θα μου πείτε δεν είναι κρίμα μετά από τόσα χρόνια να χάσουν οι άνθρωποι τη δουλειά τους? Και θα αντερωτήσω, δεν είναι κρίμα για τόσα νέα παιδιά να μένουν άνεργα και να τα συντηρούν οι γονείς τους? Τουλάχιστον οι πρώτοι είχαν «λαμβάνειν» επί τουλάχιστον 20-25 χρόνια, γιατί να μη λάβουν και οι δεύτεροι τώρα? Που σίγουρα αρκετοί από τους νέους σήμερα έχουν περισσότερα προσόντα από τους παλιούς όπως πτυχία και ξένες γλώσσες. Ας υπάρξει επιτέλους ένα αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης των υποψηφίων και ας σταματήσει κάθε βυσματοδιανομή!!

Πάντως έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα στην Ελλάδα, ένα είναι σίγουρο. Ότι οι μεν θα συνεχίσουν να συντηρούν τους δε, ή οι γονείς θα συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι τα 35 τους ή τα παιδιά θα συντηρούν τους γονείς τους εις αεί. Άλλη λύση, δεν φαίνεται στον ορίζοντα!

4 διαφορετικοί τρόποι για να περάσουμε την Πρωτοχρονιά!

Κάθε φορά που έρχονται Χριστούγεννα αναρωτιέμαι πώς θα περάσω τις φετινές γιορτές. Συνήθως την ημέρα των Χριστουγέννων τρώμε όλοι μαζί, οικογενειακά, οπότε το κρίσιμο ερώτημα του «τι θα κάνουμε φέτος τις γιορτές», αναφέρεται κυρίως στην Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, το ρεβεγιόν δηλαδή, πού θα πάμε και με ποιους, αν θα κάνουμε κάτι στο σπίτι μας, ποιους θα καλέσουμε, τι θα φορέσουμε κλπ.
Εάν δεν επιλέξουμε να φύγουμε για κάποιον ελληνικό ή άλλο διεθνή προορισμό, και μείνουμε σπίτι ή πάμε καλεσμένοι σε κάποιο άλλο, τότε υπάρχουν τέσσερις διαφορετικοί τρόποι που μπορούμε να περάσουμε τις πρώτες ώρες του καινούριου χρόνου. Έχουμε λοιπόν:
Αφού έχουμε φάει συνήθως μέχρι σκασμού και κόψουμε τη βασιλόπιτα:
Στρώνουμε την πράσινη τσόχα, χαμηλώνουμε τη μουσική και αρχίζουμε να παίζουμε μπλακ-τζακ, μπιρίμπα, κουγκάν, τριανταένα και άλλα χαρτοπαίγνια. Το φως της πρώτης μέρας μας βρίσκει ακόμα πάνω στο τραπέζι να αναφωνούμε «πού θα πάει θα γυρίσει, δεν έχω ρέντα σήμερα και πολλά άλλα».
Βάζουμε τέρμα τη μουσική κι αρχίζουμε να ξεπατωνόμαστε στο χορό. Από νησιώτικα και δημοτικά μέχρι Τερζή και Χριστοδουλόπουλο, δε βάζουμε κώλο κάτω! Το πρωί ακόμα μπεκροπίνουμε το τελευταίο ποτό!
Ανοίγουμε την τηλεόραση και παρακολουθούμε τα εορταστικά περσινά προγράμματα των νυχτερινών κέντρων. Ξεσαλώνουμε και ξενερώνουμε κάθε φορά που το πρόγραμμα διακόπτεται για διαφημίσεις. Ξενερωμένοι που κάθε χρόνο είναι μία από τα ίδια, πάμε στο κρεβάτι μας για ύπνο.
Αφού έχουμε πιει τα πρώτα πέντε ποτά στο σπίτι, αποφασίζουμε να βγούμε έξω στο bar/club/μπουζούκια που έχει κλείσει τραπέζι ο φίλος της ξαδέλφης της θείας μας. Κάνουμε δύο ώρες να φτάσουμε, περιμένουμε μία ώρα στη σειρά έξω από την πόρτα και επιτέλους μπαίνουμε στο πατείς-με πατώς-σε μαγαζί, όπου κάνουμε ατμόλουτρο κάπνας και ιδρώτα. Κατά τα ξημερώματα, φεύγουμε σχεδόν ξερνώντας από τα ποτά–μπόμπες που έχουμε πιει και κοιμόμαστε μέχρι την επόμενη ημέρα.
Όποιον τρόπο και να επιλέξετε, σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα & Ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος!!!